Wielrennen – De enige duursport zonder tempo autonomie.

Wanneer je het wielrennen analyseert over de 4 trainingspijler uit de sport:

  • de Technische pijler;
  • de Tactische pijler;
  • de Conditionele pijler;
  • en de Mentale pijler;

dan is het wielrennen de duursport bij uitstek waar het tempo het meest variabel afgedwongen kan worden door een ander, een groep of het peloton. Dit maakt het wielrennen uniek.

In vergelijking met mountainbiken en triatlon (2 andere “fietsende” duursporten) kan snel en eenvoudig de unieke aard van het wielrennen duidelijk gemaakt worden.

Wielrennen

  • hoge snelheden
  • terrein minder technisch
  • technisch element in een groep rijden, waaier rijden, rekening houden met de wind
  • zeer tactisch
  • overwegend cyclisch
  • lange wedstrijden
  • veel wedstrijden per jaar
  • variabele intensiteit
  • tactische pieken
  • anaerobe capaciteit en herstel tussen pieken cruciaal
  • energieverbruik deels “beschermd” door het “uit de wind rijden”

Mountainbiken

  • lage snelheden
  • terrein zeer technisch
  • minder tactisch
  • cyclisch en a-cyclisch
  • kortere wedstrijden
  • redelijk veel wedstrijden per jaar
  • zeer hoge intensiteitspieken
  • herhaald boven VO₂max
  • hoge glycolytische en neuromusculaire belasting
  • nauwelijks energetische bescherming door in het wiel te rijden

Triatlon

  • minder technisch
  • weinig tactisch
  • uitsluitend cyclisch
  • zeer lange wedstrijden
  • weinig wedstrijden per jaar
  • stricte pacing
  • intensiteit grotendeels submaximaal
  • minimale anaerobe bijdrage (bewust)
  • efficiëntie > vermogen
  • triatleten trainen om metabole schade te vermijden, niet om pieken te produceren.